دنیا دیدی و هر چه دیدی هیچ است
و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به پوچی و بیارزشی چیزهای مادی و ظاهری دنیا اشاره میکند. او بیان میکند که تمام آنچه میبینیم، میشنویم و حتی در تلاش برای جستجوی آنچه در خانههایمان داریم، در نهایت هیچ و بیثمر است. این شعر به نوعی انتقاد از دلبستگی به دنیا و مادیات است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سرتاسرِ آفاق دویدی هیچ است
و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است