هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۹۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی

سَدّ‌ِ رَمَقی باید و نصف نانی

۲

وانگه من و تو نشسته در ویرانی

خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی

بازگشت به سروده‌های خیام