چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
وین رفتنِ بیمراد عَزمیست درست
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات از بیمعنایی و بیهدف بودن زندگی خود سخن میگوید و به ناکامیهایش اشاره میکند. او از ساقی میخواهد که جامی بیاورد تا با نوشیدن می، غم و اندوه این جهان را از خود دور کند. بهطور کلی، ابیات بیانگر احساس ناامیدی و تمایل به رهایی از سختیهای زندگی هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت
کاندوهِ جهان به می فرو خواهم شست