هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۹۱

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

کس خُلْد و جَحیم را ندیدهاست ای دل

گویی که از آن جهان رسیدهاست ای دل؟

۲

امّید و هراسِ ما به چیزی‌ست کزان

جز نام، نشانی نه پدید است ای دل!

بازگشت به سروده‌های خیام