* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
با اینهمه مستی، از تو هشیارتریم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به یک عالم دینی یا فقیه خطاب میکند و از او میخواهد که انصاف را رعایت کند. او میگوید که با وجود اینکه از دانایی او بهرهمند هستند، به خاطر مستی و لذتجوییها، هشیارتر از او هستند. همچنین شاعر اشاره میکند که عالم به ظلم و خونریزی متهم شده و میخواهد بداند واقعاً چه کسی خونخوارتر است: او یا خودشان که در پی آزادی و حقطلبی هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تو خونِ کَسان خوری و ما خونِ رَزان
انصاف بده، کدام خونخوارتریم؟