رباعی ۸۴

این ابیات به بررسی حال افرادی می‌پردازد که به عقل و تفکر خود اسیر شده‌اند و از لذت‌های واقعی زندگی محروم مانده‌اند. آن‌ها در تلاش برای درک هستی به دنبال چیزهای ناچیز می‌گردند. درcontrast به این افراد، کسانی که از خبر و آگاهی بی‌بهره‌اند، به سادگی و بدون عذاب فکری در لذت‌های زندگی غوطه‌ورند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که آگاهی و تعقل می‌تواند به حسرت و ناامیدی منجر شود، در حالی که بی‌خبری می‌تواند خود به خود به خوشی و شادمانی بینجامد.