هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۸۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

* در پای اجل چو من سرافکنده شوم

وز بیخِ امیدِ عمر برکنده شوم

۲

زینهار! گِلَم به جز صراحی نکنید

باشد که ز بوی مِی دمی زنده شوم

بازگشت به سروده‌های خیام