من بی مِی ناب زیستن نتْوانم
بی باده، کشیدِ بارِ تن نتْوانم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به عشق و نیاز خود به شراب و می اشاره میکند. او میگوید که بدون می ناب نمیتواند زندگی کند و بار سنگین وجودش را تحمل کند. او به شدت به لحظهای وابسته است که ساقی از او درخواست یک جام دیگر میکند و خود را ناتوان در برابر این خواسته میداند. در واقع، این ابیات نمادی از شوق و وابستگی عمیق به لذت و شادی ناشی از می و عشق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من بندهٔ آن دَمَم که ساقی گوید:
«یک جام دگر بگیر» و من نتْوانم