بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
سرمست بُدَم چو کردم این اوباشی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر با سپری کردن لحظات خوشی و سرمستی، به گفتگو با سبوی کاشی میپردازد. سبو به زبان حال به شاعر پیام میدهد که او نیز در حالت مشابهی قرار دارد و به نوعی به همدلی و اشتراک حالتی اشاره میکند. شاعر احساسات خودش را با سبو تقسیم میکند و به این نتیجه میرسد که هر دوی آنها در وضعیتی مشابه هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با من به زبانِ حال میگفت سبو:
من چون تو بُدَم، تو نیز چون من باشی!