چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،
بر خیز و به جامِ باده کن عزمِ درست،
دربارهٔ این سروده
در این شعر اشاره به زیبایی بهار و نوروز شده است. شاعر از ما میخواهد که از لحظات خوشی که سبزهها و گلها فراهم کردهاند، بهرهمند شویم و به شکل درست باده بنوشیم، زیرا این زیباییها که اکنون در مقابل ما هستند، فردا به خاک خواهند رفت. به عبارتی، از لحظات زندگی حداکثر استفاده را ببریم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست،
فردا همه از خاک تو برخواهد رُسْت!