رباعی ۶۰

در این شعر، شاعر به زیبایی گل اشاره می‌کند که دامن آن چاک شده و بلبل از زیبایی آن شاد و خوشحال است. او از مخاطب می‌خواهد که در سایه گل بنشیند و به این نکته توجه کند که این گل از خاک برخاسته است، اما سرانجام به خاک بازگشته است.