گردش دوران [۵۶-۳۵]

رباعی ۵۳

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

این کهنه رِباط را که عالم نام است

آرامگَهِ اَبْلَقِ صبح و شام است

۲

بزمی‌ست که واماندهٔ صد جمشید است

گوری‌ست که خوابگاهِ صد بهرام است!

بازگشت به سروده‌های خیام