رباعی ۵۰

این بیت شعر به مفهوم زندگی و بازی آن تاکید دارد. شاعر اشاره می‌کند که ما انسان‌ها مانند مهره‌های بازی هستیم و این بازی زندگی به صورت واقعی و نه مجازی برگزار می‌شود. او به مدت کوتاهی در این دنیا بازی می‌کند و سپس به صندوق عدم و نیستی برمی‌گردد. به عبارتی، زندگی را به عنوان یک بازی گذرا می‌نگرد که در نهایت به پایان می‌رسد.