رباعی ۴۸

در این شعر، شاعر به ملاقات پیری می‌رود که در خانه‌ای غمگین نشسته است. او از پیر می‌پرسد که آیا خبری از رفتگان دارد. پیر پاسخ می‌دهد که بسیاری از آنها رفته‌اند و هیچ‌کس دوباره بازنگشته است. این صحبت‌ها به موضوع گذر زمان و ناکامی در بازگشت به گذشته اشاره دارد.