جامیست که عقل آفرین میزندش
صد بوسه زِ مِهْر بر جَبین میزندش
دربارهٔ این سروده
این شعر دربارهٔ جامی است که عقل و خرد در آن تجلی میکند و با عشق و محبت آراسته شده است. همچنین اشاره دارد به اینکه این جام زیبا توسط کوزهگری در زمانه ساخته میشود و دوباره به زمین گذاشته میشود، نمادی از زودگذر بودن زندگی و زیباییها.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این کوزهگر دَهْر چنین جامِ لطیف
میسازد و باز بر زمین میزندش!