یکچند به کودکی به استاد شدیم
یکچند ز استادی خود شاد شدیم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر اشاره میکند که زمانی کودک بودیم و به تدریج به مقام استادی رسیدیم و از این وضعیت خوشحال شدیم. اما در پایان، به این نکته اشاره میکند که مثل آب که به سطح میآید و سپس به باد تبدیل میشود، ما نیز دستخوش تغییرات و تحولات هستیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!