در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:
حُکمی که قضا بُوَد ز من میدانی؟
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به «فلک» یا مقدر اشاره میکند و از او میخواهد که اگر در چرخش خود اجازه بدهد، او را از سردرگمی نجات دهد. این پیام نشاندهنده رابطهای میان قضا و سرنوشت و نقش آن در زندگی فردی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در گردشِ خود اگر مرا دست بُدی،
خود را برهاندمی ز سرگردانی