* تا خاکِ مرا به قالب آمیختهاند،
بس فتنه که از خاک برانگیختهاند؛
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به تضاد وجودی خود اشاره میکند و بیان میکند که او از خاک و طبیعت به دنیا آمده و در نتیجه دچار فتنهها و مشکلاتی شده است. او احساس میکند که نمیتواند وجود بهتری داشته باشد چرا که از خاکی برخاسته که با فتنهها آمیخته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من بهتر ازین نمیتوانم بودن
کز بوته مرا چنین برون ریختهاند.