از ازل نوشته [۳۴-۲۶]

رباعی ۲۹

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،

وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی،

۲

می خور که هزار باره بیشت گفتم:

باز آمدنت نیست، چو رفتی، رفتی!

بازگشت به سروده‌های خیام