راز آفرینش [ ۱۵-۱]

رباعی ۱۴

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

* آن بیخبران که دُرّ‌ِ معنی سُفتند،

در چرخ به انواعْ سخن‌ها گفتند

۲

آگه چو نگشتند بر اَسرارِ جهان،

اوّل زَنَخی زدند و آخر خفتند!

بازگشت به سروده‌های خیام