دارنده چو ترکیبِ طَبایع آراست
از بهرِ چه اوفْکَنْدَش اندر کموکاست؟
دربارهٔ این سروده
این شعر به بررسی ترکیب و توازن طبیعت انسانی میپردازد. شاعر به این موضوع اشاره میکند که اگر انسان دارای ترکیب نیکویی است، پس چرا در برخی شرایط با نقص و کمبود مواجه میشود؟ اگر شکستن یا نقص در وجود او خوب است، پس دلیل این عیب چیست؟ در واقع، شاعر از خود میپرسد که چرا در وجود انسان تضادهایی وجود دارد و به تأمل در طبیعت انسانی میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر نیک آمد، شکستن از بهرِ چه بود؟
ور نیک نیامد این صُوَر، عیب کراست؟