شمارهٔ ۲۸

ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز

و آن کودکِ خاک‌ْبیز را بنگر تیز

پندش ده و گو که نرمْ نرمکْ می‌بیز

مغزِ سرِ کیقباد و چشمِ پرویز