شمارهٔ ۲۴

در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید

وز من، همه کارِ نا نکو می‌آید

جان عزمِ رحیل کرد، گفتم: بمرو

گفتا: چه کنم؟ خانه فرو می‌آید!