رباعیات محتمل

شمارهٔ ۱۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گفتم که دلم ز علم محروم نشد

کم مانْدْ ز اسرار که مفهوم نشد

۲

اکنون که همی‌بنگرم از رویِ خرد

معلومم شد که هیچْ معلوم نشد

بازگشت به سروده‌های خیام