رباعیات اصیل

شمارهٔ ۱۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای آنکه تو در زیرِ چهار و هفتی

وز هفت و چهار، دایم اندر تفتی

۲

مَی خور دایم که در رهِ آگفتی

این مایه ندانی که چو رفتی، رفتی!

بازگشت به سروده‌های خیام