رباعیات اصیل

شمارهٔ ۱۷

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکن

فردا که نیامده‌ست، فریاد مکن

۲

بر نامده و گذشته، بنیاد مکن

حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

بازگشت به سروده‌های خیام