شمارهٔ ۱۱

وقتِ سحر است، خیز ای مایهٔ ناز

نرمکْ نرمکْ باده دِه و رود نواز

کآن‌ها که به‌جایند، نپایند دراز

و آن‌ها که شدند، کس نمی‌آید باز