رباعیات اصیل

شمارهٔ ۷

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آن‌ها که کهن بُوَند و آن‌ها که نُوَند

هر یک به مرادِ خویش لَختی بدوَند

۲

این سفلهْ‌جهانبه کس نمانَد باقی

رفتند و رویم و دیگر آیند و روَند

بازگشت به سروده‌های خیام