رباعیات اصیل

شمارهٔ ۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

در دایره‌ای کآمدن و رفتنِ ماست

او را نه بدایت، نه نهایت پیداست

۲

کس می‌نزند دَمی در این معنی راست

کین آمدن از کجا و رفتن به کجاست

بازگشت به سروده‌های خیام