رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۴

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی

ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی

۲

بِه زان نَبُدی که اندر این دِیر خراب

نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی؟

بازگشت به سروده‌های خیام