رباعی شمارهٔ ۱۶۸

برداشت: ای ساقی، تا کی غصه پنج روز عمر و چهار طبع (خاک و آب و باد و آتش) را بخورم؟ مشکل چه فرق می‌کند که یکی باشد یا هزار تا؟

برداشت: ما را مُرده و خاک حساب کن، پس چنگ و نوا را بنواز و ما را شاد کن و ما را باد و هیچ حساب کن و باده را بریز!