بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
سرمست بدم که کردم این عیاشی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به توصیف لحظاتی از خوشی و عیاشی میپردازد که در آن در حال نوشیدن از سبوی کاشی بوده است. سبو به نوعی به او پیام میدهد که اگر او نیز مانند من مست و شاداب باشد، لذت بیشتری خواهد برد. در واقع، شاعر این حس سرمستی و خوشی را با به اشتراک گذاشتن آن با سبو، نماد وضعیتی مشابه در دیگران میداند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با من به زبان حال میگفت سبو
من چون تو بدم تو نیز چون من باشی