رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

با بادهٔ لعل باش و با سیم تنی

۲

که‌آنکس که جهان کرد فراغت دارد

از سبلت چون تویی و ریش چو منی

بازگشت به سروده‌های خیام