رباعی شمارهٔ ۱۶۰

این بیت به این موضوع اشاره دارد که تلاش برای بازگشت به گذشته و جستجو در آن، بی‌فایده است. شاعر به یادآوری نتیجه‌هایی از اعداد چهار و هفت می‌پردازد و می‌گوید که هر چند بار هم تکرار کند، برگشتن به شرایط گذشته ممکن نیست. به عبارتی دیگر، وقتی چیزی از دست برود، دیگر نمی‌توان آن را بازگرداند.