رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

از آمدن بهار و از رفتن دی

اوراق وجود ما همی گردد طی

۲

می خور! مخور اندوه که فرمود حکیم

غمهای جهان چو زهر و تریاقش می

بازگشت به سروده‌های خیام