رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان

برداشتَمی من این فَلَک را زِ میان

۲

اَز نو فَلَکی دِگَر چنان ساختَمی

کآزاده بهکامِ دل رسیدی آسان

بازگشت به سروده‌های خیام