رباعی شمارهٔ ۱۴۰

در این شعر، گوینده به بیداد و سختی‌هایی که در زندگی متحمل می‌شود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که تنها چیزی که می‌تواند از این مشکلات رهایی ببخشد، مرگ است و به این نتیجه می‌رسد که باید این واقعیت را بپذیرد. به طور کلی، شعر بر مفهوم آزاد شدن از رنج‌ها و مشکلات زندگی تمرکز دارد.