رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۹

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چون حاصل آدمی در این شورستان

جز خوردن غصه نیست تا کندن جان

۲

خرم دل آنکه زین جهان زود برفت

وآسوده کسی که خود نیامد به جهان

بازگشت به سروده‌های خیام