رباعی شمارهٔ ۱۳۶

برداشت: زمان و وقت دیروز که تمام شد و به تاریخ پیوست، دیگر از آن یاد نکن [در فکر گذشته و روزهای از دست رفته‌ات نباش] و نگران روزهای نیامده و آینده‌ات نباش [از فردای نیامده‌ات فریاد مکن]

برداشت: عمر و لحظه کنونی را فدای آینده یا گذشتهٔ خود مکن و به‌جای تفکرات در مورد گذشته‌ها و ناآمده‌ها، خوش باش و عمرت را هدر نده [و از تک‌تک لحظاتی که اکنون داری استفاده کن و لذت ببر‌، زیرا عمر بسیار کوتاه‌تر از آن است ...]