هر یک چندی یکی برآید که منم
با نعمت و با سیم و زر آید که منم
دربارهٔ این سروده
این چند بیت بیانگر این است که هر از گاهی افرادی با ثروت و نعمت فراوان خود را معرفی میکنند و مدعی بزرگی هستند. اما به ناگاه، زمان مرگ به سراغشان میآید و همه چیز به پایان میرسد. در واقع، این ابیات بر پفکی بودن دنیا و عدم ماندگاری ثروت تأکید دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون کارک او نظام گیرد روزی
ناگه اجل از کمین برآید که منم