رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

من بی می ناب زیستن نتوانم

بی باده کشید بار تن نتوانم

۲

من بنده آن دمم که ساقی گوید

یک جام دگر بگیر و من نتوانم

بازگشت به سروده‌های خیام