رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۸

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

خورشید به گِل نَهُفت می‌نتوانم

و اسرار زمانه گفت می‌نتوانم

۲

از بحر تفکرم برآورد خرد

دُرّی که ز بیم سُفت می‌نتوانم

بازگشت به سروده‌های خیام