برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم
رنگِ رخِ خود به رنگ عنّاب کنم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این رباعی از قصد خود برای رفع مزاحمت عقل گفته است و اینکه قصد دارد با بادهنوشی زحمت و فضولی او را از سر خود کمکند و با بادهگساری خود را آبرومند کرده و چهره خود را سرخ و شاد گرداند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این عقل فضولپیشه را مُشتی مِی
بر روی زنم چنان که در خواب کنم