رباعی شمارهٔ ۱۲۳

برداشت: بیا تا از جام زندگی لذتی گوارا بنوشیم پیش از آنکه از او تاب و آتش ببینیم

برداشت: زیرا ناگهان روزی می‌رسد که این روزگار لجباز و کینه‌توز فرصت آب خوردن هم به‌ما نمی‌دهد