رباعی شمارهٔ ۱۲۲

برداشت: این دنیا و زمانه‌ای که در آن سیر می‌کنیم، مانند چرخی است که ما را به دور خود می‌چرخاند و در این حال، خیالات و آرزوهای ما را مانند نوری در تاریکی نشان می‌دهد.

برداشت: خورشید مانند چراغی است که در آسمان می‌تابد و دنیای ما مانند فانوسی است که از نور آن روشن می‌شود. ما نیز مانند تصویری هستیم که در این جهان وجود دارد و در مقابل این نور حیران و مجذوب آن هستیم.