رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

وآن کودک خاکبیز را بنگر تیز

۲

پندش ده گو که نرم نرمک می‌بیز

مغز سر کیقباد و چشم پرویز

بازگشت به سروده‌های خیام