رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۹

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر باده خوری تو با خردمندان خور

یا با صنمی لاله رخی خندان خور

۲

بسیار مخور ورد مکن فاش مساز

اندک خور و گهگاه خور و پنهان خور

بازگشت به سروده‌های خیام