رباعی شمارهٔ ۱۰۵

برداشت: این بیت به این معناست که بوی خوش گلابی که در سر خم (محلی برای تهیه نوشیدنی) وجود دارد، از بوی غذای مریم (مریم مقدس) خوش‌تر است. اینجا اشاره به لذت‌ها و زیبایی‌های مادی دارد که در زندگی قابل تجربه‌اند و گوینده به جذابیت‌های دنیوی ارج می‌نهد.

برداشت: در سکوت صبح زود، دل‌نوشته‌ای از درد و اندوه به وجود می‌آید که از ناله‌های بوسعید و ادهم، زیباتر و دل‌انگیزتر است.