ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر
باغ طربت به سبزه آراسته گیر
دربارهٔ این سروده
این رباعی درباره کوتاه و گذرا بودن نعمتهای دنیایی و زودگذر بودن عمر است که آدمی نباید دل به آنها ببندد، چون ناپایدار هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
وآنگاه بر آن سبزه شبی چون شبنم
بنشسته و بامداد برخاسته گیر