رباعی شمارهٔ ۹۷

در این شعر، شاعر به تطور و تغییرات موجودات اشاره می‌کند. او از یک قطره آب که به دریا ملحق می‌شود و ذره‌ای خاک که با زمین یکی می‌شود صحبت می‌کند. این تغییرات نشان‌دهنده‌ی ارتباط عمیق همه چیز در جهان است. همچنین شاعر به ناقص بودن وجود مگس اشاره می‌کند که به‌طور نامحسوس در دنیا پدیدار می‌شود. به‌طور کلی، شعر درباره‌ی تبدیل و ترکیب چیزها در جهان و معنا و مفهوم آن‌هاست.